سه شنبه ٣٠ آبان ١٣٩٦-
close
خدمات الکترونیک
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[عضویت]
صفحه اصلی > اخبار 
اخبار > موسیقی ذهن


  چاپ        ارسال به دوست

موسیقی ذهن


*علی کبیری
موسیقی شناسی شناختی شاخه ای از علوم شناختی است که با مدل سازی دانش و موسیقایی نحوه فهم موسیقی را دنبال می کند. وجه تمایز موسیقی شناسی شناختی از سایر شاخه های روانشناسی موسیقی به روش های خاص آن در استفاده از مدلسازی در جهت تبیین مسائل پیچیده شناختی باز می گردد که جنبه هایی از هوش مصنوعی را نیز شامل می شود. استفاده از مدل ها روش بسیار دقیقی برای بررسی برهم کنش فرمول بندی و آزمایش صحت تئوری های شناختی در حوزه موسیقی را فراهم می کند. این حوزه بین رشته ای موضوعاتی همچون ارتباطات بین جنبه های مختلف علوم شناختی و موسیقی در مغز را بررسی می کند. در این بررسی ها معمولا از مدل های محاسباتی که از مبناهای زیست شناختی الهام گرفته اند استفاده می شود.
در واقع جستجو برای یافتن اینکه دانش موسیقایی چگونگی ایجاد، درک، به خاطر سپرده و یادآوری می شود اصلی ترین هدف این دانش است. موسیقی بسیاری از فرایندهای شناختی را در مغز درگیر می کند یکی از مرتبط ترین این فرایندها با موسیقی، تکلم است. نتایج بررسی "اف ام آر آی" بر روی مغز نشان داده مناطق بروکاوورنیک که مناطق اصلی فعال به هنگام صحبت کردن و تحلیل گفتارند در هنگام گوش دادن به موسیقی نیز فعالیت دارند. این ارتباطات نزدیک میان موسیقی و مهارت های شناختی به خوبی نشان می دهد که چرا استفاده از موسیقی می تواند سبب رشد این مهارت ها در فرد شود. به عنوان مثال تحقیقات نشان داده که گوش دادن به موسیقی سرعت تکامل مهارت های آوایی زبان را در کودکان بیشتر می کند و حتی از نظر آناتومیک نیز تکامل نورونی در جنین هایی که در معرض موسیقی قرار دارند سریع تر است.
در ک موسیقی، با پردازش های شناختی متعدد در مغز همراه است. هنگامی که فرد در حال گوش دادن حتی به ساده ترین ساخت های آوایی موسیقی است. پردازش های مغزی فراوانی در حال انجام است تا فرد آن چه در حال روی دادن است را به درستی درک کند. پس از آن که تحریکات صوتی وارد ساختار گوش فرد شده و بر آن تاثیر گذاشتند پیام های عصبی حاصله به قشر شنوایی که قسمتی از لوب گیجگاهی است وارد می شوند. پردازش صدا با بررسی فرکانس و بلندای آن آغاز می شود. پس از آن کارکرد مغز در بررسی جنبه های مختلف آن صوت متفاوت خواهند بود.
موسیقی در بهبود برخی نقایص شناختی می تواند سودمند باشد. چرا که قادر است بسیاری از فرایندهای مغزی را که به شکل مجتمع کارکردهای پیچیده مغز همچون کنترل حرکت، حافظه، زبان، خواندن و احساسات را کنترل می کنند به فعالیت وا دارد. تحقیقات نشان می دهند که می توان در شرایط نقصان که این کارکردها به درستی در دسترس نیستند از موسیقی به عنوان یک روش ثانویه برای تحریک و فعال کردن آنها استفاده کرد. برای نمونه موسیقی شناسی شناختی در حال بررسی میزان و چگونگی تاثیر موسیقی در ایجاد یک مسیر جایگزین تبادل اطلاعات و پردازش داده در بیماری هایی با درگیری مغز است.
*عضو کمیته دانشجویی ستاد توسعه علوم و فناوری های شناختی معاونت علمی
انتهای پیام/25


١٠:٣٨ - سه شنبه ٢٣ آبان ١٣٩٦    /    شماره : ٢٨٩٠٢    /    تعداد نمایش : ١١٢



خروج




©تمامی حقوق متعلق به این سایت و برای معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری محفوظ می باشد.www.isti.ir